រឿងចូលឆ្នាំខ្មែរ

ប្រស្នានោះមានសំណួរបី គឺ «សិរីនៅពេលព្រឹក ពេលថ្ងៃត្រង់ និងពេលល្ងាច ស្ថិតនៅឯណា?»។ ទោះបីគិតអស់ ៦ ថ្ងៃ ក៏នៅតែរកចម្លើយមិនឃើញ។ ពេលធម្មបាលអស់សង្ឃឹម ហើយកំពុងសម្រាកយ៉ាងហត់នឿយនៅជ្រៅក្នុងព្រៃ លោកបានឮសត្វត្មាតប្តីប្រពន្ធមួយគូកំពុងនិយាយគ្នា។

សត្វត្មាតឈ្មោលបានប្រាប់ប្រពន្ធរបស់វាដោយមោទនភាពថា ថ្ងៃស្អែក និងខានស្អែក ពួកវានឹងបានស៊ីសាច់ធម្មបាល ហើយបានពន្យល់ពីចម្លើយនៃប្រស្នានោះ។ សិរីពេលព្រឹក នៅលើ «មុខ» ដែលមនុស្សលាងសម្អាត ពេលថ្ងៃត្រង់ នៅលើ «ទ្រូង» ដែលមនុស្សយកទឹកមកលុបលាងឲ្យត្រជាក់ ហើយពេលល្ងាច នៅលើ «ជើង» ដែលមនុស្សលាងនៅចុងបញ្ចប់នៃថ្ងៃ។ ពេលឮដូច្នេះ ធម្មបាលក៏ត្រឡប់ទៅផ្ទះវិញដោយរីករាយ។

នៅថ្ងៃទី ៧ ព្រះកាបិលមហាព្រហ្មបានយាងមកស្តាប់ចម្លើយ ហើយភ្ញាក់ផ្អើលចំពោះចម្លើយត្រឹមត្រូវរបស់ធម្មបាល។ ដោយគោរពតាមលក្ខខណ្ឌដែលព្រះអង្គបានកំណត់ដោយខ្លួនឯង ព្រះអង្គបានសម្រេចកាត់ព្រះសិររបស់ព្រះអង្គ។

មុននោះ ព្រះអង្គបានហៅបុត្រីទាំង ៧ មក ហើយមានបន្ទូលថា «បើបោះក្បាលនេះទៅលើផែនដី ផែនដីនឹងឆេះ បើបោះទៅលើមេឃ នឹងកើតព្យុះ បើបោះទៅក្នុងសមុទ្រ សមុទ្រនឹងរីងស្ងួត។ ដូច្នេះ ចូរដាក់វានៅលើថាសមាស ហើយថែរក្សាឲ្យបានល្អ»។ បន្ទាប់មក ព្រះអង្គក៏កាត់ព្រះសិររបស់ព្រះអង្គ។

បុត្រីច្បង ទុង្សាទេវី បានលើកថាសដែលដាក់ព្រះសិររបស់ព្រះរាជា ហើយរួមជាមួយប្អូនស្រីទាំង ៦ និងទេវតារាប់មិនអស់ បានដង្ហែជុំវិញភ្នំព្រះសុមេរុដ៏ពិសិដ្ឋ អស់រយៈពេលមួយម៉ោង។ គេនិយាយថា បន្ទាប់មក ព្រះសិរនោះត្រូវបានតម្កល់ទុកនៅលើភ្នំកៃលាសមួយរយៈ។

យូរៗទៅ ទេវតាទាំងឡាយបានត្រឡប់ទៅឋានសួគ៌វិញ។ ប៉ុន្តែចាប់តាំងពីពេលនោះមក រៀងរាល់ឆ្នាំនៅថ្ងៃដដែល បុត្រីទាំង ៧ បានក្លាយជាទេវតា ចុះមកផែនដី ហើយលើកថាសដែលដាក់ព្រះសិររបស់បិតា ដង្ហែជុំវិញភ្នំព្រះសុមេរុ។ នេះហើយជារឿងតំណាលនៃពិធីបុណ្យចូលឆ្នាំខ្មែរ។
ចប់។